شمارهٔ ۲۰۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انهمیسازد۵ بیت

شکیب عاشقان، معشوق را دیوانه می‌سازدمحبت، شمع را پروانه پروانه می‌سازد

ز سنگ محتسب خالی نگردد حلقه مستانز خاک یک سبو، ایام صد پیمانه می‌سازد

به دیوار حرم چون تکیه کردم، چاک زد جامهسر شوریده‌حالان، سنگ را دیوانه می‌سازد

تو هم در بی‌قراری‌ها مرنج از من چو می‌بینیکه با آن سرکشی‌ها شمع با پروانه می‌سازد

ز حرف آشنا بگریز در کوی بتان قدسیکه این آب و هوا با مردم بیگانه می‌سازد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به معشوق و عشق اشاره دارد و بیانگر اثرات عمیق عشق در دل عاشق و دیوانگی ناشی از آن است. شمع و پروانه به عنوان نماد عشق و جذابیت، نشان می‌دهند که عشق می‌تواند انسان را به شور و شوق برساند. عشق و محبت به سرنوشت مستان و دلدادگان اشاره دارد که با وجود مشکلات و محدودیت‌ها، عشق آنها را سیراب می‌کند. شاعر به تکیه بر دیوار حرم اشاره می‌کند، جایی که اوضاع عاطفی و دیوانگی عاشقان را توصیف می‌کند. همچنین، شاعر به محبوبش می‌گوید که در بی‌قراری‌ها نگران او نباشد، زیرا عشق مانند شمع و پروانه با یکدیگر در تعامل‌اند. در پایان، شاعر هشدار می‌دهد که از فضای آشنا دور شده و از افرادی که در این فضا هستند دوری کند، چون این محیط با اشخاص بیگانه سازگاری ندارد.