شمارهٔ ۷۵

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ور۹ بیت

ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دورکرده دل من زار بقول و سخن زور

قول تو نوازم چو مرا دارد غمگینفعل تو مرا همچو ترا دارد رنجور

گفتم بنهم بر دگری نام تو آخرتا چون تو نباشد بهمه شهری مشهور

گر نام بدیرا ببهی بر بنهندیزود این ز بهی دور شدی آن ز بدی دور

بر سنگ سیه نام نهادندی یاقوتبر خاک سیه نام نهادندی کافور

گل را بنگارند ولیکن ندهد بویمه را بنگارند ولیکن ندهد نور

نه حور شود دیو گرش نام نهی دیونه دیو شود حور گرش نام نهی حور

زینراه برون آی زاین اسب فرود آیتا گنج بلا را نبود جان تو گنجور

ما یکدگران را بنوازیم و بسازیمهر دور یکی رامش و هردو یکی سور

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره دل شکستگی و وفای از دست رفته است. شاعر به محبوب خود می‌گوید که عشق او باعث رنج و اندوه او شده و از خیانت و فاصله‌ای که بین آنها افتاده، گله‌مند است. او به این نتیجه می‌رسد که اگر بخواهد نام محبوبش را فراموش کند و به دیگری عشق ورزد، شاید بتواند آرامش یابد. اما در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که نام چیزها و وجود آنها به خودشان وابسته نیست و باید از درد و غم خود بیرون بیاید. شاعر به اهمیت همدلی و محبت در بین انسان‌ها اشاره می‌کند و به این امید که بتوانند یکدیگر را نوازش کنند و به جشن و شادی بپردازند.