شمارهٔ ۶۹
ایا ز عز و شرف تاج برنهاده بسرزمانه بر ده همه عمر دشمنانت بسر
اگر بجای پسر دختر آیدت چه زیانکه دختر چو تو باشد به از هزار پسر
اگر شهی را باشد دو صد پسر همه شیریکی بود که سزد افسر پدرش بسر
نه دختری ببر تخت ملک چهر آراستکه بر بساطش بوسید گوهر اسکندر
تو روزگار بدیدی بمان و خندان باشکه روزگار نشاندت دو تا جور در بر
همیشه تا مه و خور بر فلک دهند فروغز رامش و طرب و عیش در جهان برخور