شمارهٔ ۲۳
ای با خدای و با همه خلق خدای راستاز داد و راستی همه پیروزئی تراست
ملک تو همچو رنج بداندیش تو فزونرنج تو همچو ملک بداندیش تو بکاست
طبع تو پاک و جان تو پاک و تن تو پاکقول تو راست و رای تو راست و دل تو راست
از پادشاهی تو هرانکو فرار کردبر جای خویش خاسته بر جان پادشاست؟
خوشا ولایتا و بزرگا رعتیاکش پادشاه دادگر پاک پارساست
چون تو ملک براستی و داد کی نشستچون تو فلک بدانش و دولت کرا بخاست
تا مر ترا بتخت شهی بر نشاند بختشاخ ستم نرست و نسیم بدی نخاست
اندر بقای تست همه خلق را بقاچندان بقات باد که خورشید را بقاست