شمارهٔ ۲۰
ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمستجام می بستان که عید فرخ و جشن جمست
چون جمت با دادیار و ملک نارفته ز چنگرخ ز می بیجاده رنگ و دل ز ناز و نوش مست
با رضای تو ولی را خار گردد چون حریربا خلاف تو عدو را شهد گردد چون کبست
گر بدریا در نهان گردد چو ماهی خصم توزو برون آری بزو بینش چو ماهی را بشست