شمارهٔ ۱۲۳

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یده۷ بیت

ای نیکخوی مردم ای نیک خوی شاهتو نیکخواه شاه و ترا بخت نیکخواه

اندر میان رزم نمانی مگر بشیراندر میان بزم نمانی مگر بماه

هم آلت نبیدی و هم آلت سلاحهم زینت سرائی و هم زینت سپاه

همچون دل فرشته دلت خالی از بدیهمچون تن ستاره تنت فارغ از گناه

با دولت تو کاه ببالد بسان کوهبا هیبت تو کوه بنالد بسان کاه

آهنگ راه دارد شاه اندرین دو روزمن هیچگونه اسب ندارم سزای راه

من بنده را امید بفضل و سخای تستگر فضل تو نباشد باز اوفتم ز شاه

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعری عاشق است که از دوری محبوبش بسیار غمدار و نگران است. او می‌گوید که شادی و خواب از او فاصله گرفته‌اند و اگر محبوب نرسد، دل و جانش را به سوی او می‌فرستد. شاعر احساس می‌کند که جز آواز و یاد محبوب چیزی در اختیار ندارد و غم جدایی از او را تحمل نمی‌تواند. او به تکه‌های وجودش گسسته شده و دردی عمیق را از فراق محبوبش احساس می‌کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که نمی‌تواند رنج دوری را تحمل کند و حسرت وصال محبوب را به دل دارد.