شمارهٔ ۱۱
ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست
اندر بهی شدنت بیابد بها بهارتا تو بهی نیابی کس را بهار نیست
تا تو بهار یافتی از درد خستگیاندر همه جهان تن کس بی نهار نیست
جاوید جانت را بتن اندر قرار بادکز تو بگیتی اندر کس را قرار نیست
عمر تو در نشاط و خوشی بی شمار بادزیرا که با تو دانش و دین را شمار نیست
جان تو با تن تو ملک سازگار بادچندان که باد و خاک بهم سازگار نیست
تو دوستدار خلق و ترا چرخ دوستدارنفرین بر آن کسی که ترا دوستدار نیست
پشت و پناه خلق جهانی ز هر بدیپشت و پناه تو بجز از کردگار نیست
جز مدح و آفرین تو کارم مباد و نیستدر دولتت بجز طربم نیز کار نیست