گنج

شمارهٔ ۲۶۴

گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد
دل بشادی بدهم، جان و جهان دربازمگر دلم عید ترا لایق قربان باشد
هر که جان را بهوای تونبازد باریزین سبب عاقبت الامر پشیمان باشد
گر تو گویی:زسرجان گرامی بگذارچاره ای نیست،که جان بنده فرمان باشد
هیچ آرام نیارم، نفسی دم نزنمتا دلم در غم تو واله و حیران باشد
راحت جان خود از دوست طلب کن بیقینهر کجادوست بود راحت و ریحان باشد
قاسم از کوی تو بشنید که: صد جان بجویکین متاعیست که در دور تو ارزان باشد