گنج

شمارهٔ ۱۷

قافیه: ا۱۱ بیت
«کل من رام تف بوجه سما»«رجع التف بوجهه ابدا»
چند ازین جهل را پرستیدنتا بکی پیروی نفس و هوا؟
گر تو مردی بگو که: چندین چیستنفی مستان حق علی العمیا؟
پادشاهان عرصه ملکوتشاهبازان قرب «اوادنا»
در بحر محیط کن فیکونجان مقصود و مقصد اقصا
رهبران خرد براه نجاتسالکان طریق صدق و صفا
باده نوشان جام «لم یزلی »ماهرویان «احسن الحسنا»
حد ما نیست وصف این شاهان«ربنا عافنا و ارحمنا»
حیف باشد که باز نشناسیجوهر جان ز صخره صما
نشناسد ز جهل زاهد شهرمهره خر ز لؤلؤی لالا
قاسمی هرچه هست ارادت اوست«سیدی، ربنا، توکلنا»