بخش ۱۴ - در معرفت عالم ریایی
عالمی را کین صفت بر سر زندآتش اندر دین پیغمبر زند
راه باطل پیش گیرد روز وشبوز جدل ماند میان سوز تب
با مسلمان شود در بحث عاقوانگهی گوید سخن با طمطراق
از برای شهرت خلق جهانچون دد درنده در مردم جهان
تا نماید باطل خود را بحقنیش بر مردم زند مانند بق
ای که دعوی فقاهت می کنیبا مسلمانان سفاهت می کنی
چون سفاهت نیست طور عافیتفکرتی در کار خود کن عاقبت
تا نباشی بر سبیل کاف ونوناز قبیل «انهم لا یفقهون »
خانه بر علم شریعت کن بنیبهر رزاق،از برای رزق نی
راست کردن شرع را بر خود خطاستخویشتن بر شرع باید کرد راست
ای گرفتار یجوز ولا یجوزدیده را از خویشتن بینی بدوز
تا به کی جان دادن اندر صرف و نحو؟علم ارباب درون محوست،محو
رفع اسمت زود فتح جان شودکسر رسمت ناصب ایمان شود
چون دلت از جر شیطان شد معافبعد ازان گردی تو ازجنس مضاف
مانده ای مشغول فعل اجوفانمیشود علت مضاعف هر زمان
رفت ماضی،نیست حاصل غیر قالتا بمسقبل چه خواهد بود حال؟
ای خراب ازمار بدفرمای خویشدر حجاب از یار جان افزای خویش
کوه و صحرا چند گردی چون دواب؟پیش هوهو آی از حسن المآب