شمارهٔ ۱۷ ۲ بیت با چکمه حنین تواضع نموده گفت(دوریم گر به تن ز حضورت مقصریم) دستار نیز گفت که از طاقیه جدا( هرگه که میشویم پراکندهخاطریم)