شمارهٔ ۱۲
زیاری طمع داشتم ارمکیبسوغات خاصی رسید از سفر
بدان دامن همت افشاندمکه تشریف اونامدم در نظر
پس از چند که جامه هدیه امفرستاد یک حق گذار دگر
بدیدم دروتا خود آن جنس چیستقدک بود رو و آستر کاستر
(بهر حال مربنده را شکر به)( که بسیار بد باشد از بد بتر)