شمارهٔ ۶ - وله شیرازیه ولکن یلزمها التصحیح
مهل که گیوه بنوتن غرت چو نیست کلاکه دوست نیست اثر دایما و دشمن ابا
تمع نه رخت مهن بوکه نت و گوبا لوتبنی مغاره سنغرایز جمش میوا
نمیذنم که که بوتن چو شرم کی حدنیکه ات امعرد دارائی گوشرمت با
بزیرکش چه نیکک واکتان روسی گفتجهن کتان نمیوت ازمو میزر و مقنا
مختمش پش کمخا مرا و لوشی بوالوادست و بدا عروخش نه انکه ولا
یکی ترا زادست ثخن پهلودارنه از گریبن نه از قبن آیت فتحا
نه شعر البسه گفتن مثیلها قارییکی نه ای چه بگو تن که هیچ و نه دعا