گنج

شمارهٔ ۲۷ - سلمان ساوجی فرماید

۹ بیت
هر دل که در هوای جمالش مجال یافتعنقای همتش دو جهان زیر بال یافت
در جواب او
بر چتر مرغ قبه زر تا مجال یافتقاف قطیفه شهپر او زیر بال یافت
خوش وقت آن سجیف که او بر کنار رختبا حرب و شرب و اطلس و صوف اتصال یافت
میکرد سرکشی ببرک شده زان جهتخود را سیه گلیم و پراکنده حال یافت
تا گشت خاک مقدم زیلوچه بوریاای بس که در طریق نمد گوشمال یافت
سوزن بدرز روسی و والا و بیت کرد؟عمری بسر دوید و بآخر محال یافت
در گلستان شمیم کلی و جگن دلمدر جیب و آستین صبا و شمال یافت
هر جامه بود لایق چیزی بدوختنکتان بدرز بخیه وکاسر شلال یافت
(قاری) که خو بجبه کرباس خود گرفتاز صوف عاریت طلبیدن ملال یافت