گنج

شمارهٔ ۶۰

۳ بیت
خوش آن سالک که گیرد پیش راه دلستانی راقلم باشد به جای شمع بزم اهل معانی را
به نامحرم نشاید گفت اسرار نهانی رابپیچم چون قلم در نامه پیغام زبانی را
چرا خم گشته میگردند پیران جهاندیدهمگر در خاک می جویند ایام جوانی را