گنج

شمارهٔ ۵۶

۲ بیت
آزاده ام ز قید زمین چون نهال شمعبردم فرو به آب و گل خویش ریشه را
از لطف می چو سرو و گل آیند در نظرهر چند ریزه ریزه کنی جام و شیشه را