شمارهٔ ۹۲
در تابم از خیال که دل جلوه گاه کیست؟داغم ز انتظار که چشمش به راه کیست؟
از ناله خیزی دل سختش در آتشمکاین سنگ، پر شرر ز هجوم نگاه کیست؟
چشمش پر آب از تف مهر پریوشی ستمن در گمان که از اثر دود آه کیست؟
ظالم تو و شکایت عشق این چه ماجراست؟باری به من بگو که دلت دادخواه کیست؟
در خود گم ست جلوه برق عتاب تواین تیرگی به طالع مشت گیاه کیست؟
نیرنگ عشق شوکت رعنایی تو برددر طالع تو گردش چشم سیاه کیست؟
گوید ز عجز چون تو خداناشناس حیفبا چون خودی که داور گیتی گواه کیست؟
با این همه شکست درستی ادای اوسترنگ رخت نمونه طرف کلاه کیست؟
با تو به پند حرف به تلخی، گناه منبا من به عشق غلبه به دعوی گناه کیست؟
غالب کنون که قبله او کوی دلبری ستکی می رسد بدین که درش سجده گاه کیست؟