غزل شمارهٔ ۲۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اندارد۴ بیت

غم عشق تو آ‌زادم ز غم‌های جهان داردبدان غم کرده‌ای شادم خدایت شادمان دارد

شبی گفتم ز شرینی دهانت طعم جان داردبگفت ار بوسیش بینی حلاوت بیش از آن دارد

مرا دارد بلای عشقت از رنج جهان ایمنبه فضل خویش ایزد آن بلا را در امان دارد

مرا کز عشق می‌سوزم ز دوزخ چند ترسانیکسی از مرگ می‌ترسد که در دل خوف جان دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که عشق معشوقش او را از غم‌های دنیوی آزاد کرده و این غم، برایش شادی به ارمغان آورده است. او به شیرینی لبان معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که بوسه‌ای از او حتی بیشتر از این شیرینی دارد. شاعر ابراز می‌کند که عشقش او را از رنج‌ها و دردهای زندگی ایمن کرده و به لطف خدا، این دردها در امان است. همچنین اشاره می‌کند که او از عشق می‌سوزد و کسی که از مرگ می‌ترسد، در حقیقت کسی است که در دلش ترس و اضطراب دارد. به طور کلی، شعر حول محور عشق و احساسات مرتبط با آن می‌چرخد.