شمارهٔ ۳۹ قافیه: م۳ بیت از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگارذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم نیستم شرمنده هر مهمان که آید سوی منخواه از ترک آید و خواه از عرب خواه از عجم هر که باشد گو بیا و هر چه باید گو ببرنعمت باقیست این قسمت نخواهد گشت کم