شمارهٔ ۱۷ قافیه: یست۲ بیت گفتم ای چرخ تو بر سینه من سوختهاین همه داغ که حصر و حد و پایانش نیست گفت بر سینه ترا گر ز منست این همه داغاین همه داغ که بر سینه من هست ز کیست