شمارهٔ ۳۱۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ردم۷ بیت

ز سیر سایه همراه تو ای مه رشک‌ها بردمبرای دیدنت گر چشم هم می‌داشت می‌مردم

مرا بر چشم پر خون جمع گشته نیست پیکانتدر گنجینه لعلی‌ست با آهن برآوردم

به کف در کوی تو می‌گشتم از من نقد جان گم شدپشیمانم که بد کردم به چشمان تو نسپردم

بنای خانه دل گشت ویران بهر تعمیرشگلی باید بیا ساقی سفالی ده پر از دردم

بحمدالله که مردم در غم عشق تو و هرگزبه شرح درد دل طبع لطیفت را نیازردم

به خود تا چند خندی ای صدف بگشا دهن زین بسبه دور گوهر اشکم مزن از دانه در دم

فضولی نیست هر شب تا سحر غیر از فغان کارتترا من از سگان کوی او بیهوده نشمردم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشقی عمیق و دردناک است. شاعر با ابراز احساساتش، به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و از سختی‌ها و غم‌هایی که به خاطر عشق او متحمل شده، می‌گوید. او از پشیمانی‌اش نسبت به اشتباهاتی که در رابطه‌اش با معشوقه‌اش داشته، صحبت می‌کند و امید دارد که تغییراتی در وضعیت عاطفی‌اش به وجود آورد. همچنین، شاعر به مدارج بلندی از عشق و احساسات می‌رسد که او را به سمت وضعیت‌های پیچیده‌تری از احساسات می‌کشاند. در نهایت، او در بیان درد و غم خود از عشق معشوقه‌اش ناخودآگاه به تصاویری از زیبایی و حسرت اشاره می‌کند.