شمارهٔ ۲۹۰
داغ عشق صنم لاله عذاری دارمدل سودا زده جان فگاری دارم
بر دل ای خون جگر نم مرسان بهر خداکه بدان لوح صفا نقش نگاری دارم
کارم اینست که در راه غمش سربازمبا بلای عجبی خوش سر کاری دارم
ز دلم برد غم سرو قدش صبر و قرارروزگاریست نه صبری نه قراری دارم
من باو مایل و او مست می استغنااو ز من فارغ و من شاد که یاری دارم
همچو بلبل شده ام واله گل رخساریعجبی نیست اگر ناله زاری دارم
دورم از خاک در دوست فضولی چه عجبکه بر آیینه دل باز غباری دارم