گنج

بخش ۴۱ - رباعی دهم

۲ بیت
از هستیِ خویش بی تو من بیزارمهر دم ز غم هجر تو در آزارم
چون دست نمی‌دهد که رویت بینیمجان تُحفه دهم، گر بکشی تو زارم