شمارهٔ ۹۸
در غم هجرانت ای مهدی گدازانم چو شمعشب نشین در مسجد و محراب سوزانم چو شمع
چند بیتی حافظ شیراز اینجا گفته استگر بخوانم عالمی را زان بگریانم چو شمع
رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شدهمچنان در آتش مهر تو خندانم چو شمع
بیجمال عالم آرای تو روز من شب استبی کمال خدمتت در عین نقصانم چو شمع
سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نور چشمتا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع
همچو صبحم یک نفس باقیست بیدیدار توروی بنما مهدیا تا جان برافشانم چو شمع
در شب هجران مرا پروانه نوری فرستورنه از شوقت جهانی را بسوزانم چو شمع
کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمتتا در آب و آتش شوقت گدازانم چو شمع
آتش مهر تو را فیضت عجب در سر گرفتآتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع