شمارهٔ ۴۱
ز هجر مهدی هادی است کار و بارم تلخگذشت زین غم جانسوز روزگارم تلخ
شراب وصل تو روزی شود مگر روزیکه در خیال جز اینست هرچه آرم تلخ
حلاوتی ز عبادت نمیچشم بی توکجا دهد بر شیرین چو تخم کارم تلخ
بری ز عمر نخوردم که لذتی بخشدبه غیر حرف تو باشد هر آنچه آرم تلخ
دهان به ذکر تو شیرین کنم مگر که به لببه غیر حرف تو باشد هر آنچه آرم تلخ
نه ذکر تست همانا حلاوت سخنمکه هست حرف دگر هرچه مینگارم تلخ
اگرچه شهد خورم زهر باشدم در کامکه همچو فیض بود بی تو کار و بارم تلخ