تبعید آدم و حوا از بهشت
امر آمد از جناب الهی که اهبِطوُانازل شوید سوی زمین هر چهار تا
شد دیو حیه و آدم و حوا به جان و تناین دو عدوی آن دو و آن نیز مثل ذا
اولاد این دو دشمن اولاد آن دو نیزاولاد آن دو نیز مر این قوم را عدا
آدم به گریه آمد و صد سال میگریستتا توبه اش به گریه پذیرد مگر خدا
بگریست آنقدر که به خدّش پدید شداخدودها روان شد مانند نهرها
گفتا که تن علیل شد و جان ذلیل شدبر من ببخش و رحم کن ای غافر الخطا