غزل شمارهٔ ۹۱۶
سرکشیهای جوانان تا کیدل ما در غم اینان تا کی
از پریشانی زلف ایشاندل عشاق پریشان تا کی
از فسونهای خوش خوش چشمانچشم و دل واله و حیران تا کی
از سراپای سراپا سوزانشعله سان سینه فروزان تاکی
با دل ریش و تن خستهٔ زاردور از آن مرهم و درمان تا کی
دوست را راتبه حرمان تا چندغیر را وصل فراوان تا کی
فیض از سرّ حقیقت دم زناین سخنهای پریشان تا کی