غزل شمارهٔ ۷۶۸
ایجان و ای جانان من رحمی بکن بر جان منای مرهم درمان من رحمی بکن بر جان من
هم مرهم و درمان من هم درد بی درمان منهم این من هم آن من رحمی بکن بر جان من
جان و جهان جان من آرام جان جان منفاش و نهان جان من رحمی بکن بر جان من
ای طاعت و عصیان من ای کفر و ای ایمان منای سود و ای خسران من رحمی بکن بر جان من
سامان خان و مان من بر همزن سامان منآبادی ویران من رحمی بکن بر جان من
ای جنت و ریحان من ای دوزخ و نیران منایمالک و رضوان من رحمی بکن بر جان من
کردی وطن در جان من بگرفتی از من جان منکردی مرا حیران من رحمی بکن بر جان من
گفتی که باشی زان من گیری بهایش جان منای گوهر ارزان من رحمی بکن بر جان من
گفتی که فیض است آن من گر او شود قربان مناو نیست در فرمان من رحمی بکن بر جان من