غزل شمارهٔ ۶۱۴
الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورممگر می وارهاند جان از این غمهای پر زورم
الا یا ایها الناصح مکن منعم ز میخانهکه من موسی و این ارض مقدس هست چون طورم
الا یا ایها الواعظ تو از تقصیر من بگذرکه من در عشق و زیدن بجان تو که معذورم
اگر رندم و گر رسوا اگر مستم و گر شیدااسیر عشقم و در مذهب عشاق مغفورم
نه شمع روی او بینم نه گل از گلشنش چینمنیم پروانه یا بلبل ز بزم وصل او دورم
الا یا ایها الاحباب اغیثونی اغیثونیکه در ظلمت سرای تن غریب و زار و مهجورم
اگر گویم و گر نالم از آن منعم مکن ای فیضکه با بیگانه همراز و ز یار آشنا دورم