غزل شمارهٔ ۶۱۱
صنمی ماه رو هوس دارمدو بدو روبرو هوس دارم
جای دل تا بیابم از زلفشجستن موبمو هوس دارم
اینچنین صحبتی هوس دارممی و جام و سبو هوس دارم
هر دو سر مست چون شد از بادهنعرهٔ های و هو هوس دارم
همه شب مست تا سحر گشتندر بدر کو بکو هوس دارم
می کشیدن بنغمهٔ دف و نیبر سر چار سو هوس دارم
فیض چیزی دگر اگر خواهدمن همین آرزو هوس دارم