غزل شمارهٔ ۵۲۶
جز خدا را بندگی حیفست حیفبی غم او زندگی حیفست حیف
درغمش در خلد عشرت چون کنمماندگی از بندگی حیفست حیف
جز بدرگاه رفیعش سر منهبهر غیر افکندگی حیفست حیف
سر ز عشق و دل ز غم خالی مکنبیخیالش زندگی حیفست حیف
عمر و جان در طاعت حق صرف کندر جهان جز بندگی حیفست حیف
کالبد را پرورش ظلمست ظلمجان کند جز بندگی حیفست حیف
جان و دل در باز در راه خداغیر این بازندگی حیفست حیف
اهل دنیا را سبک کن ناتوانبا گران افکندگی حیفست حیف
یارب از عشقت بده شوری مرافیض را افسردگی حیفست حیف