غزل شمارهٔ ۴۹۶
سمآء الناس المعشاق ارضلهم فی ارضهم طی و فرض
سماء العاشقین ذات طیو للناس لها طول و عرض
فلو للناس فی الغد فیض ارضلنا فی قبضه الیوم ارض
و ارض العشق فیحاء عجیبففی الطی لها طول و عرض
فلو بذل الدراهم فرض قومفبذل الروح للعشاق فرض
فلو تبدیل ما کان قرضالنا تبدیل عین الذات قرض
الایا فیض امسک حسبک الانو حسب القوم مما فاض عرض