غزل شمارهٔ ۳۴۳
عاشقان محو یار میباشنددر غم عشق زار میباشند
از برون گر شکفته و خنداندر درون سوگوار میباشند
آنجماعت کز اهل معرفتنددر تماشای یار میباشند
منعمان در شمار روز شمارپست و بیاعتبار میباشند
در دو کون اهل دانش و بینشدر شمار خیار میباشند
قوم دانا نمای اهل جدلدر جزا اهل نار میباشند
اهل نخوت بروز رستاخیززار و پامال و خوار میباشند
آنگروهی که اهل معصیتندنزد حق شرمسار میباشند
اهل طاعت بقدر رتبه خودهر یکی در شمار میباشند
فیض در گفتوگوی یارانشهمه در کار و بار میباشند