غزل شمارهٔ ۳۰۶
هر کرا عشق یار میباشدزبدهٔ روزگار میباشد
هر که با علم و دانشست قریندر جهان نامدار میباشد
هر که توفیق دست او گیردعارف کردگار میباشد
هر که اخلاص را شعار کندحکمت او را نثار میباشد
هر که یاری نخواهد از مخلوقحق تعالیاش یار میباشد
هر که ز اغیار بر کنار بوددوستش بر کنار میباشد
با وفا هر که عقد محکم کردعهدهاش استوار میباشد
با قناعت هر آنکه خوی گرفتبینیازیش یار میباشد
هر که باری نهد بدوش کسیگردنش زیر بار میباشد
هر کرا جهل گشت دامن گیرخوار و بیاعتبار میباشد
هر که با حرص و با طمع شد یارسخرهٔ افتقار میباشد
با جسد هر که باشدش سروکارتا ابد سوگوار میباشد
هر که خود را بزرگ میداندسبک و خورد و خوار میباشد
هر که افکندگی و پستی کردعزتش پایدار میباشد
بکرم هر که میگشاید بکفبر اعادی سوار میباشد
شعر فیض است سربسر حکمتغیر این شعر عار میباشد