غزل شمارهٔ ۲۷۲
دم بدم از تو یاد خواهم کردهوش جانرا زیاد خواهم کرد
دستم از وصل چون شود کوتاهدل بیاد تو شاد خواهم کرد
تا که از خود شود فراموشملطف و قهر تو یاد خواهم کرد
هم ز دام فراق خواهم جستهم شکار مراد خواهم کرد
زاد عقبای جان من عشقستزاد جان را ز یاد خواهم کرد
دم بدم عشق تازه گر نبودبچه تحصیل زاد خواهم کرد
ناله را سر بکوه خواهم داداز غم هجر داد خواهم کرد
فیض را درد عشق میسازددل بدین درد شاد خواهم کرد