بخش ۸

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)۳۷ بیت

وزان پس چنین گفت با سرکشانکه ای نامداران گردنکشان

یکی نامور خواهم و نامجویکز ایدر نهد سوی آن ترک روی

سرش را ببرد بخنجر ز تنبپیش من آرد بدین انجمن

میان را ببست اندران ریونیزهمی زان نبردش سرآمد قفیز

بدو گفت بهرام کای پهلوانمکن هیچ برخیره تیره روان

بترس از خداوند خورشید و ماهدلت را بشرم آور از روی شاه

که پیوند اویست و همزاد اویسواریست نام‌آور و جنگ‌جوی

که گر یک سوار از میان سپاهشود نزد آن پرهنر پور شاه

ز چنگش رهایی نیابد بجانغم آری همی بر دل شادمان

سپهبد شد آشفته از گفت اوینبد پند بهرام یل جفت اوی

بفرمود تا نامبردار چندبتازند نزدیک کوه بلند

ز گردان فراوان برون تاختندنبرد وراگردن افراختند

بدیشان چنین گفت بهرام گردکه این کار یکسر مدارید خرد

بدان کوه سر خویش کیخسروستکه یک موی او به ز صد پهلوست

هران کس که روی سیاوش بدیدنیارد ز دیدار او آرمید

چو بهرام داد از فرود این نشانز ره بازگشتند گردنکشان

بیامد دگرباره داماد طوسهمی کرد گردون برو بر فسوس

ز راه چرم بر سپدکوه شددلش پرجفا بود نستوه شد

چو از تیغ بالا فرودش بدیدز قربان کمان کیان برکشید

چنین گفت با رزم دیده تخوارکه طوس آن سخنها گرفتست خوار

که آمد سواری و بهرام نیستمرا دل درشتست و پدرام نیست

ببین تا مگر یادت آید که کیستسراپای در آهن از بهر چیست

چنین داد پاسخ مر او را تخوارکه این ریونیزست گرد و سوار

چهل خواهرستش چو خرم بهارپسر خود جزین نیست اندر تبار

فریبنده و ریمن و چاپلوسدلیر و جوانست و داماد طوس

چنین گفت با مرد بینا فرودکه هنگام جنگ این نباید شنود

چو آید به پیکار کنداورانبخوابمش بر دامن خواهران

بدو گر کند باد کلکم گذاراگر زنده ماند بمردم مدار

بتیر اسپ بیجان کنم گر سوارچه گویی تو ای کار دیده تخوار

بدو گفت بر مرد بگشای برمگر طوس را زو بسوزد جگر

بداند که تو دل بیاراستیکه بااو همی آشتی خواستی

چنین با تو بر خیره جنگ آوردهمی بر برادرت ننگ آورد

چو از دور نزدیک شد ریونیزبزه برکشید آن خمانیده شیز

ز بالا خدنگی بزد بر برشکه بر دوخت با ترگ رومی سرش

بیفتاد و برگشت زو اسپ تیزبخاک اندر آمد سر ریو نیز

ببالا چو طوس از میم بنگریدشد آن کوه بر چشم او ناپدید

چنین داستان زد یکی پرخردکه از خوی بد کوه کیفر برد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این متن، به یک گفت‌وگوی میان پهلوانان و جنگجویان پرداخته می‌شود. وزان به سرکشان می‌گوید که او یک نامدار و دلاور می‌خواهد تا سر یکی از دشمنان را به نزد او بیاورد. بهرام، یک پهلوان، به سرکشان هشدار می‌دهد که از خدای خورشید و ماه بترسند و به قدرت و شجاعت کیخسرو اشاره می‌کند که او به تنهایی از صد جنگجو برتر است. این سخنان باعث می‌شود که جنگجویان از جنگ بازگردند. سپس یکی از جنگجویان به نام تخوار، دلش پر از خشم است و می‌گوید که بهرام در جنگ حاضر نیست و او باید برای نبرد آماده باشد. او معتقد است هرکسی در جنگ می‌تواند شکست بخورد. اما تخوار به او پاسخ می‌دهد که این زمان در جنگ باید عملی کرد و نباید به صحبت‌ها اکتفا کرد. شخصی به نام ریونیز با تیر زدن به طرف تخوار او را زمین‌گیر می‌کند و تغییراتی در اوضاع به وجود می‌آید. داستان به ما می‌آموزد که بدی‌ها و خصایص ناپسند می‌توانند عواقب بدی را به همراه داشته باشند و افراد باید در برابر دشمنان هوشیار باشند.