گنج

شمارهٔ ۲۱

۲ بیت
آنم که ز خرّمی دلم را عارستوز عادت من خوی طرب بیزارست
بی‌حاصل از آن شدم که بختم پروردنخلی که به سایه پرورد بی‌بارست