شمارهٔ ۶۵
رویش که هست رنگ ز رخسار مه رباما را ازوست چهرة رنگین چو کهربا
تا چند دردسر کشم از افسر خردای بوی گل کجاست جنون کله ربا؟
ما اهل مصر صرفه به کنعان نمیدهیمبا ماست زور جذبة یوسف ز چه ربا
در چنبر خمش دل ما را چه اعتبارچوگان زلف او که بود گوی مهربا
فیّاض اوج عزّت جاویدت آرزوستهان گوهر مراد خود از خاک ره ربا