شمارهٔ ۵۹۵
چند از گل سخن عرض تجمّل شنوملاف آشفتگی از طرّة سنبل شنوم
بوی گل آمد و رفت از کف من صبر و قرارچه کنم آه اگر نالة بلبل شنوم
پرده بردار که غیرت به جنون خواهد زدتا کی از باد صبا وصف رخ گل شنوم
هر چه در گوش تو آهسته رقیبان گویندمن به آواز بلندش ز تغافل شنوم
کشت فیّاض ز غیرت دل بیتاب مراتا کی از وی سخن تاب و تحمّل شنوم