شمارهٔ ۱۳۷

۴ بیت

من و تصوّر ترک غمت خیال محال استخلاصی از ستم عشق احتمال محال است

اگرچه قطع نظر ممکن است و ممکن ممکنولیک دل ز تو برکندنم محال محال است

رقیب من شده در آرزوی وصل تو عنقاچنین که جلوة پرواز او به بالِ محال است

سخن درین چه که وصل تو ممکن است ولیکنمجال دم زدن این سخن محال محال است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به ستایش معشوق و زیبایی او پرداخته و می‌گوید تمام زیبایی‌ها و ویژگی‌های مثبت به او ختم می‌شود. شاعر از عشق و علاقه‌اش به معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که عشقش به او چنان عمیق است که تمام نیازها و آرزوهایش را از بین می‌برد. او توصیف می‌کند که چقدر عشق به معشوقش برایش ارزشمند و جان‌فزا است و هر چه فکر می‌کند متوجه می‌شود که همه‌ی خوبی‌ها و خواسته‌ها به وجود او وابسته است. در نهایت، شاعر از سختی‌های عشق و داغی که در دل دارد نیز اشاره می‌کند.