شمارهٔ ۱۰۱
در عشق تو ناله پیشة ماستگریه ورد همیشة ماست
از یک نگهش ز دست رفتیمچشم تو هزار پیشة ماست
تا شیشة دل زدیم بر سنگهر جا پرییی به شیشة ماست
بیریشه شدیم سبز لیکنهرجا نخلی ز ریشة ماست
صد کوه به نیم ناله کندیماین معجز کار تیشة ماست
با ما تا عشق کار داردبیکاری کار و پیشة ماست
ماییم هزبر عشق فیّاضعالم، دربسته بیشة ماست