شعری در قالب غزل در مدح امام حسین(ع)
ای نام تو آرایش هر مسجد و منبروای ذکر تو زینت ده هر محفل و محضر
بی نام تو مسجد چه بود، طرح مهندسبی ذکر تو محفل چه بود، نقش مصور
آفاق پر از زمزمه نام تو باشدنام تو شفابخش همه عاجز مضطر
گر تیغ تو در کرب و بلا جلوه نمی کردتا حشر بدی خلق جهان یکسره کافر
آن جلوه که شمشیر علی کرد به خندقضرب تو فزونتر بود از ضربت حیدر
زیرا که نبی بود و علی بود و سپاهیعمرو آمد و تنها به علی گشت برابر
شاه شهدا یک تنه با خلق جهانیآن کرد که حیدر نکند در صف خیبر
فریاد از آن دم که گرفت او به کمر دستدیدش که فتاده به زمین نعش برادر
بی خود شد و از اسب بیفتاد به زاریزآنسان که برفت طاقت و هوش از تن و از سر
ای ماه بنی هاشم و ای صف شکن منای در همه احوال مرا مونس و یاور
فایز! به عزای شه لب تشنه فغان کنتا شافع جرم تو شود در صف محشر