شماره ۷

۵ بیت

بلبل به نوحه گفت به من دوش در چمنگل شد ز گلستان و گلستان خراب شد

هر بلبلی به ماتم گل گریه می‌کنداز سوز نغمه‌اش دل عالم کباب شد

پژمرده گشت برگ درختان چو بخت پیرآمد زمان پیری و عهد شباب شد

گویا که پور زال ره نیستی گرفتباز این چمن ز سطوت بهمن خراب شد

خاقان ز بس که بلبل بی‌دل ز غم گریستنه آسمان به بحر سرشکش حباب شد