شمارهٔ ۱۶ ۲ بیت آن شوخ که چشم حسن را نور و ضیاستدر دیده همتش جهان سرمهبهاست چشمی به هوس نهاده بر هم ورنیدر نرگسش از ناز ره خواب کجاست