شمارهٔ ۲۳ - ماده تاریخ
مرحبا ای مهین نشیمن قدسکز تو این خلد گشت منزل عیش
یاریت نوبهار فراشستکه ز تو پر گلست محفل عیش
رنگ گلهای غصه بشکستیبس که آراستی شمایل عیش
حیرتم سوخت کز چه آب و گلیکاین قدر نشئه نیست با گل عیش
یک جهان نوبهار اگر آیدنشکفد بی تو غنچه دل عیش
در تاریخ تو گشوده شودچون مکرر شود منازل عیش
رقم نام بانی تو کنندسر ابیات از انامل عیش