شمارهٔ ۵ - در بزرگداشت فردوسی
این شنیدستم که عیسی، مردهای را زنده کردمردهای را زنده کرد و نامِ خود پاینده کرد
نیم گیتی شد مُسَخَّر از طریقِ دینِ اوشد جهان آیینهدار چهرهٔ آیین او
هر دو فرسخ یک کلیسایی به پا بر نام اوگشت تاریخ همه تاریخها ایام او
وقف شد یکشنبهها از بهر نام نیک اوروز و شب ناقوسها، گویندهٔ تبریک او
الغرض در مردم از سیبری تا آمریکدائما تعظیم و تکریم است بر آن نام نیک
گر حکیمی مردهای را زنده سازد اینچنینبهر او تکریم و تعظیم است در روی زمین
بهر فردوسی چه باید کرد؟ کو از کار خویشیعنی از نیروی طبع و معجز گفتار خویش:
مرده فرزندانِ چندین قرنِ ایران زنده کرداز لب آموی تا دریای عمان زنده کرد