بخش ۴ - غزل

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ل۹ بیت

ای ز روی تو آفتاب خجلوز لبت آب زندگی حاصل

عاشقان را خیال عارض تودر شب تیره نور دیده و دل

زانکه روی تو را ز غایت لطفبرگ گل شرمسار و لاله خجل

ز آرزوی قد تو سرو سهیخشک بر جای مانده پا در گل

ای لبت را اسیر آب حیاتوی رخت را غلام شمع چگل

از برای کمند گیسویترشتهٔ جان عاشقان مگسل

رمقی بود باقی از جانمکه تو ناگه بدو شدی واصل

وای اگر خاطرت به جانب مالحظه‌ای دیرتر شدی مایل

اتفاقی عجب: عراقی و وصل!زانکه آشفته گم کند منزل

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق پرداخته و حال و هوای عشق را توصیف می‌کند. شاعر از زیبایی چهره معشوق، لب‌هایش که آب حیات را به یاد می‌آورد، و قامتش که مانند سرو است صحبت می‌کند. عشق به معشوق آن‌قدر عمیق است که تصور او در شب‌های تار برای عاشق روشنایی می‌آورد. شاعر همچنین از اثرات عشق بر جان خود و ترس از فاصله معشوق سخن می‌گوید و به شدت احساسات و دلتنگی‌هایش را ابراز می‌کند. در نهایت، او خواهان اتصال و وصال سریع است و به سرنوشت عاشق اشاره می‌کند که در این مسیر گم شده است.