بخش ۲ - غزل

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ل۹ بیت

ای ملامت کنان بی‌حاصلسعی کمتر کنید در باطل

هستم آشفته بر رخی، که بروشد پری واله و ملک مایل

هست وصف جمال و نعت لبشبرتر از فکر سامع و قایل

دل دیوانه در سر زلفشکی به زنجیرها شود عاقل؟

هرکه یک‌بار در همه عمرشالتفاتی کند، شود مقبل

از خیالش چه شاکرم! کو نیزنیست از حال عاشقان غافل

ای صبا، ای صبا، غلام توامگر گذاری کنی بدان منزل

حال بیچارگان بادیه رابرسانی بیار در محمل

گو: عراقی در آرزوی رختجان همی داد و حسرت اندر دل

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ملامت‌کنندگان که کارشان بی‌نتیجه است، توصیه می‌کند که در تلاش‌های بی‌فایده کمتر کوشش کنند. او از حال آشفته‌اش به خاطر زیبایی و جذابیت معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که عشق به آن معشوق، عقل را از دیوانه دور نمی‌کند. شاعر تأکید می‌کند که هر کسی یک بار در زندگی‌اش اگر نگاهی به معشوق بیندازد، به سمت او جذب می‌شود. او همچنین ناامیدی عاشقان را در غیاب معشوقش بیان می کند و از صبا می‌خواهد که حال عاشقان را به محبوب برساند. شاعر در نهایت به آرزو و حسرت خود برای وصال محبوب اشاره می‌کند.