غزل شمارهٔ ۲۶۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اقی۸ بیت

فمالی لم اطا سبع الطباقیو لم اصعد علی اعلی المراقی

چرا خربندهٔ دجال باشم؟چو کردم با مسیحا هم وثاقی

علی اعلی المعارج و المعالیمطاء المجد اوحی کالتراق

به از هشتم بهشت آید مرا جایورای این رواق هفت طاقی

و انی لم اصرح باتحادولکن ان فنیت اکون باق

مگو: من او و او من، نیک می‌دانکه او را خود نباشد جفت و طاقی

و کیف تبین فی ثیار بحرقطیرات جرین من السواق

مکن فاش این سخن‌ها همچو حلاجبیاویزندت از دار، ای عراقی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تأمل و تأکید بر عالی‌ترین درجات روحانی و مرتبه‌های معنوی می‌پردازد. او می‌گوید که چرا باید به سطح پایین‌تری فرود آید در حالی که با مسیح (ع) در اتحاد است. او مرتبه‌های عالی را توصیف می‌کند و اشاره می‌کند که برای او بهترین مکان فراتر از بهشت است. همچنین شاعر به مسئله اتحاد و فنا اشاره دارد و بیان می‌کند که اگر از بین برود، باقی خواهد ماند. او هشدار می‌دهد که نباید این مفاهیم را به‌راحتی فاش کرد، زیرا ممکن است به عواقب خطرناکی منجر شود. به‌طور کلی، شعر به جستجوی عروج روحانی و خطرات ناشی از بیان تجربیات معنوی اشاره دارد.