غزل شمارهٔ ۲۴۳
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ارببخشای۷ بیت
ای یار، مکن، بر من بییار ببخشایجانم به لب آمد ز تو، زنهار ببخشای
در کار من غمزده ای دوست نظر کنبر جان من دلشده ای یار، ببخشای
زان پیش که از حسرت روی تو بمیرمبس دور بماندم ز تو بیمار، ببخشای
اینک به امیدی به درت آمدهام بازاین بار مکن همچو دگربار، ببخشای
مرغ دل من بیپر و بیبال بمانده استدر دام فراق تو نگونسار، ببخشای
آن رفت که آمد ز من دلشده کاریاکنون که فرو ماندهام از کار، ببخشای
از کرد عراقی خجل و خوار بماندممگذار چنینم خجل و خوار، ببخشای